de Moslimkrant

Djakarta heeft meer bordelen dan moskeeën

Allereerst, de grote afwezige, de PVV. De partij die groot is geworden dankzij de aanwezigheid van de islam, die trekt zich terug vanwege de aanwezigheid van islam.

De heer Maurice Meeuwissen wil niks te maken hebben met de moslimkrant want hij wil ‘de-islamiseren’. Met andere woorden: als je wilt ‘de-islamiseren’ moet je geen contact of confrontatie aangaan met moslims of met hun krant.

Oké, maar waarom ruilt Meeuwissen zijn veilige, islamvrij baantje als ZZP ICT’er in voor een werkplek waar hij standaard wekelijks contact gaat krijgen met moslims die maar al te graag de confrontatie opzoeken: de gemeenteraad? Of is Meeuwissen van plan om bij elk de-islamiserende vraag, opmerking of motie het gezicht af te wenden van de moslimleden? En andersom: als de moslimleden hem iets vragen zal hij dan de confrontatie willen vermijden door zijn gezicht af te wenden en te zwijgen?

Nieuwe kijk op politiek bedrijven
Er is niet veel bekend over de grote ideeën van deze man. Wel noemde hij in de krant twee speerpunten: 1. Sluiten van de Essalaam moskee. 2. Homo’s en vrouwen moeten weer veilig over straat kunnen. Oké, nu vraag ik aan Meeuwissen of hij weet wat er doorgaans gebeurt als je een gebouw gaat sluiten waar mensen bij elkaar komen? Het antwoord is simpel: dan gaan die mensen op straat komen. Dus nog meer moslims op straat, en dus nog meer onveiligheid voor homo’s en vrouwen op straat. Geen goed idee van de grote denker Meeuwissen.

Nu, in alle eerlijkheid, toen ik gevraagd werd voor dit debat, moest ik even mijn wenkbrauwen fronsen. Maar om andere redenen dan die van de grote denker Meeuwissen. Het is vreemd om één religie eruit te pikken en daar een lokaal politiek debat over te voeren. Het is zuiverder en democratischer als we de rol van religie in z’n algemeenheid zouden bediscussiëren. Alle godsdiensten, gezindten en levensbeschouwingen ter wereld vinden we namelijk terug in deze stad. Waarom maar eentje eruit pikken?

Dit soort selectief shoppen is precies de smet op ons nationaal debat. Onlangs werd rapper Boef landelijk aan de schandpaal genageld vanwege het woordje ‘kech’, ofwel slet. Godallemachtig, wat waren we toch verbijsterd! Hoe durft die gast zulke taal uit te slaan! En vervolgens ging het over de vermeende vrouwonvriendelijkheid in de Algerijns/Marokkaanse/islamitische gemeenschap. Dat soort onzindelijkheid zal niemand ontkennen, die vind je terug in alle mediterrane, machistische, patriarchale culturen, van Italië tot Griekenland en het Iberische schiereiland. Stoere mannenculturen, die trouwens een zekere aantrekking op vrouwen schijnen uit te oefenen. Maar geen kip of Pauw die vaststelde dat Boef een doodleuke exponent is van die hele rap-industrie, en dat de hele rapindustrie – van Amsterdam tot Tokyo, van London tot New York, van MTV tot Pink Pop – tot in de haarvaten vergeven is van sloerige, vunzige, vrouwvijandige bitchie, bitchie, bitchie-teksten – en dito clips.

Maar dit was nooit een probleem
Ik zou zo graag willen dat we eindelijk eens de problemen aanschouwen zoals ze werkelijk zijn. Eigentijdse, grootstedelijke problemen die niks te maken hebben met God, maar alles met de politieke ongelijkheid in stad en op wereldschaal. Als een jongen een projectiel gooit naar een winkel en ‘Allahuakbar’ roept, maakt hem dat nog geen moslimterrorist, en al helemaal niet iemand die in opdracht van de Koran handelt. Evenmin is hij een idioot of psychopaat, nog minder is het een aanval op ‘onze westerse waarden’. Het is gewoon een boze jongen. Boos op de wereld. Boos omdat hij het verschrikkelijke onrecht onverdraaglijk vindt, en met zijn woede en persoonlijke frustraties geen kant op kan en dan maar met projectielen gaat smijten. Fout en gevaarlijk. Gewoon oppakken en bestraffen volgens het strafboek.

Over een paar weken vertrek ik naar Java om colleges te verzorgen aan studenten van de universiteit van Djakarta. Djakarta is de hoofdstad van Java en tevens van heel Indonesië. Indonesië is het grootste moslimland ter wereld. En het is de grootse en drukste moslimstad ter wereld. Ik heb even wat statistieken uitgezocht en ontdekte dat Djakarta ongeveer 8 x meer bordelen en nachtclubs heeft dan moskeeën.

Ook dit is onderdeel van de huidige moslimwereld. Moslims gaan met hun tijd mee. Dé islam bestaat niet. Dé moslim bestaat ook niet. Zet tien moslims in een kamer en je hebt tien opvattingen en het eindigt ermee dat ze elkaar de harses inslaan. De politieke beweging NIDA heeft nu al meer wrijving met DENK dan met de seculiere SP.

In Den Haag doen inmiddels 3 moslimpartijen mee aan de verkiezingen. En ik hoorde van de week alweer stampei en gekibbel en dreigde iemand zelfs met afsplitsing. Dat zou dan op een totaal komen van 4 moslimpartijen! Een van die rivaliserende clubs noemt zich ‘de Partij van de Eenheid’.

Kijk, dat noem ik nou schitterende integratie. Moslimpartijen die nu al even hopeloos verdeeld zijn als de christelijke partijen. Het komt dus helemaal goed met die ‘integratie’ – wat dat ook moge zijn.

Mohammed Benzakour, schrijver, columnist & imker. Hij sprak deze column op 8 maart tijdens het Islam Lijsttrekkersdebat in Rotterdam in Arminiuskerk. In mei verschijnt zijn nieuwe boek uit: “Tien op een Ezel”, Berberse Spreekwoorden https://www.amboanthos.nl/boek/tien-op-een-ezel/

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.