de Moslimkrant

Christelijke vluchtelingenbeleid!

In zijn column in Trouw van 28 november jl. deed Ephimenco een mislukte poging om aandacht te vragen voor de christenen in Syrië.

Tegelijk probeerde hij in te gaan op de Jihadisten uit Nederland die volgens hem huishouden in christelijke dorpen. In de hoop twee vliegen in één klap te slaan, sloeg Ephimenco helaas mis en raakte hij geen van beide.

Nederland zou volgens hem meer plaats moeten bieden voor de gevluchte christenen uit Syrië omdat Nederland volgens hem een van de voornaamste Europese leveranciers is van Jihadisten, die volgens hem waarschijnlijk ook in christelijke dorpen huishouden.

Het zal u niet verbazen maar ik ben het met Ephimenco eens dat de Nederlandse overheid meer vluchtelingen uit Syrië moet opnemen. In tegenstelling tot Ephimenco vind ik dat dit zou moeten gelden voor alle vluchtelingen uit Syrië. Er mag nooit en te nimmer een vluchtelingenbeleid in Nederland komen, met het stempel alleen voor christelijk vluchtelingen.

Aantal Jihadisten

Volgens Ephimenco is Nederland een van de voornaamste leveranciers van Jihadisten aan het conflict. Dit is natuurlijk klinkklare onzin en hij kan hier ook geen feiten voor aandragen. Behalve dat hij zich beroept op een artikel van een collega in de Volkskrant.

Journalisten of columnisten die bepalen hoeveel Jihadisten naar Syrië vertrekken. Het moet niet gekker worden. Daar hebben wij de overheid voor? Alleen de overheid is in staat op basis van feitelijke gegevens te vertellen om hoeveel Jihadisten het gaat.

Wij als moslims vinden elk aantal al een te veel. Dat is ook de reden dat onder andere de Marokkaanse gemeenschap in Rotterdam en Den Haag bijeenkomsten hebben georganiseerd, en binnenkort ook in Amsterdam, om dit onderwerp bespreekbaar te maken en met oplossingen te komen.

Zowel de moslims als de landelijke overheid en lokale overheden hebben er baat bij om zo snel en goed het probleem te tackelen.

Gevoelsjournalistiek

Het stuk van Ephimenco is jammer genoeg geheel gebaseerd op gevoelens. Het onderwerp op zich verdient zowel media- als politieke aandacht. Ephimenco’s probleem is dat hij te veel op zijn gevoel schrijft en zich te weinig met de feiten bezighoudt. Dit noemen wij gevoelsjournalistiek. Daar is journalistiek natuurlijk nooit voor bedoeld.

Journalistiek moet puur gebaseerd zijn op feiten en hoor en wederhoor. Een columnist en zeker iemand die voor een degelijk blad als Trouw mag schrijven, kan zijn gevoelens beter bewaren voor in de slaapkamer!

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.