de Moslimkrant

Glad ijs

Met een discussie over de vrijheid van meningsuiting begeeft men zich gemakkelijk op glad ijs. Dat kan bijna niet anders. De discussie wordt gewoonlijk emotioneel gevoerd.

Ik voel mij als een schaap tussen honderden andere, die om het hardst blaten dat het een grote schande is dat de vrijheid van meningsuiting in gevaar wordt gebracht en dat wij er pal achter moeten staan in de strijd om die vrijheid veilig te stellen. En dan valt er vaak weinig nuance te horen.

Men zou zich bijvoorbeeld wel eens kunnen afvragen wat de effecten zijn van je meningsuiting; effecten op een groep, effecten op een persoon; effecten op de samenleving. Want de bedoeling van de meningsuiting is vaak dat je even duidelijk maakt wat je van die ander(en) vindt. Met je meningsuiting wil je vaak de ander(en) corrigeren.

Zo ken ik iemand, overigens een achtenswaardig persoon, die steeds klaar staat om over alles en nog wat zijn mening te uiten en nagenoeg nooit een vraag stelt of in discussie gaat.

Als je al anderen tot andere gedachten wilt brengen, wilt corrigeren, de les wilt lezen, zou je je af kunnen vragen op welke manier je die ander tot een andere mening, tot ander gedrag zou kunnen bewegen. Want als je voor de harde confrontatie kiest, loop je het risico de ander(en) in de hoek te drijven, van waar uit zij geen andere weg meer zien dan bikkelhard terug te meppen; een effect dat weinig kan bijdragen tot de oplossing van een probleem.

Wanneer instituties het doelwit zijn, kan de uiting tot effect hebben dat de samenleving wakker wordt geschud. Als personen of groepen het doelwit zijn zal het effect, bij harde confrontatie, gemakkelijk negatief zijn en die ander(en) slechts verder in een hoek drijven.

Naar mijn mening heeft degene die met zijn uiting de publiciteit wil zoeken een morele plicht om zich af te vragen wat de effecten daarvan kunnen zijn.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.