De gekleurde bril van Vrouwe Justitia

|

Een goede zaak dat minister Asscher van SoZaWer Ezra Coskun aanmoedigt om in hoger beroep te gaan tegen een vonnis van een Haagse rechter. Die rechter vond dat Ezra recht heeft op minder letselschadevergoeding wegens haar geslacht en haar Turkse afkomst.

De 20-jarige is inmiddels arbeidsongeschikt nadat ze op haar tiende jaar werd aangereden. Maar volgens de rechter loopt de vrouw relatief weinig inkomsten mis, omdat ze waarschijnlijk moeder zou zijn geworden en daarna niet fulltime zou hebben gewerkt.

De aanname is zeer uit de lucht gegrepen. Het is een voldongen feit dat juist moslima’s het in Nederland steeds beter op school doen, meer op carrière gericht zijn en vaker blijven werken als ze eenmaal getrouwd zijn. Ook al geldt het niet voor iedereen, het is kul om aan te nemen dat die meiden niet meer zullen werken.

Waarom moet Ezra´s etniciteit bovendien bij dit vonnis worden meegenomen? Laten we toch eens stoppen met anderen wijzen op hun anders-zijn. Een Joodse vriendin zei me eens: “Ik voel me pas Joods als anderen me er op wijzen’. Dat was me uit het hart gegrepen.

Vrouwe Justitia behoort blind te zijn voor etniciteit en klasse. Het vonnis dat de lichamelijk beperkte Ezra moest slikken, grenst aan het belachelijke. Droeg de rechter voor de gelegenheid een gekleurde bril? Mogelijk relevante factoren die een strafrechter moet meewegen in een oordeel en bij het bepalen van de strafmaat zijn in de eerste plaats afhankelijk van het individu en niet van etniciteit of veronderstelde culturele achtergrond.

Het vonnis is een heel raar signaal naar met name jongeren uit een minderheidsgroep. Zij zouden het kunnen interpreteren als: jouw rechten worden op een andere wijze bewaakt dan de rechten van autochtonen. Wat je ook doet, je hoort er niet bij in deze rechtstaat.

Ons kikkerlandje heeft een probleem als Nederlandse jongeren van welke afkomst dan ook en om welke redenen dan ook zich ontrekken uit de samenleving. Als zij het gevoel krijgen dat zij niet beschermd worden door de rechtsstaat zullen ze zich buiten de maatschappij plaatsen. Met alle gevolgen van dien.

Curieus dat andere politici en Kamerleden het niet en masse en publiekelijk opnemen voor Ezra, of duidelijk hun mening over deze casus ventileren. Hoe zit het met de bescherming van de rechten van één individu en de steun die je zo’n individu openlijk geeft? Daarmee benadruk je toch de onderlinge solidariteit die de samenleving gezond houdt opdat we echt voor ‘samen’ gaan? Minister Asscher heeft dit kennelijk als één van de weinigen begrepen.

© 2013 - De Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.