Altijd bang voor aanslagen

|

Toen ik laatst in bed lag en net in slaap was gevallen, werd ik opgeschrikt door een luide knal. Een donderend geluid, ergens in het havengebied, alsof de wereld zou vergaan. Direct zat ik rechtop in mijn bed. Het zweet brak me uit.

Vuurwerk misschien?

Ik belde Brenda, die net over de Erasmusbrug woont. ‘Hoorde je dat?’, gilde ik. ‘Een bom!’ Zij had het ook gehoord, maar stelde me gerust: in Rotterdam zijn geen aanslagen. Waar het geluid dan vandaan kwam, wist ze niet. Wel gaf ze aan vaker knallen te horen. Vuurwerk misschien?

Toen ik nog in Damascus woonde, keek ik iedere avond vanaf mijn balkon naar de aanslagen. Dikke rookpluimen in allerlei delen van de stad en de ene na de andere knal. Soms dichtbij, soms veraf. Bang was ik niet echt meer na al die maanden.

Maar de allereerste keer dat ik middenin een aanslag zat, was dat wel anders. Ik werkte in een vluchtelingenkamp in Barzeh, waar  double shot refugees  woonden, mensen die eerder naar Syrië vluchtten – zoals Palestijnen en Afrikanen – en die nu door het geweld opnieuw dakloos waren geworden. 

Ontsnapt aan de dood

Opeens op klaarlichte dag werden we geraakt, stortte het dak in en begonnen iedereen te rennen. Mensen werden onder het puin vandaan gehaald en een oude man kreeg ter plaatse een hartaanval. Er vielen doden.

In de maanden die daarop volgden, ontsnapte ik meerdere malen aan de dood. Een vriendin redde ooit mijn leven toen soldaten op straat het vuur openden. Met mijn hoofd tegen de straatstenen gedrukt, rook ik het buskruit en voelde ik de angst om mij heen. Of ik hoorde dat er in het café waar ik net vandaan kwam tien minuten na mijn vertrek twintig doden waren gevallen. De allereerste bomaanslag doet je trillen van angst, maar tientallen aanslagen later sta je er niet meer bij stil. Dat is wat oorlog met je doet.

Na mijn vlucht uit Syrië, inmiddels meer dan een jaar geleden, werd ik langzaam weer mezelf. Aanslagen komen in het Westen amper voor. Toch schrik ik bij geluid van donder en vuurwerk nog altijd. Ik denk dan even dat ik terug ben in de Syrische hel.  In Syrië staat iedere knal immers voor weer zoveel doden. 

© 2013 - De Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.