de Moslimkrant

Moslims integreren sneller dan integratie-experts

Als we de migratie- en integratie-experts mogen geloven, is het heel slecht gesteld met de integratie van de moslims in Nederland. Wanneer ze het over moslims hebben, dan gaat het over Marokkanen en Turken.

Zelden zul je ze horen over Egyptenaren, Palestijnen, Irakezen, Pakistanen of Javanen. Laat staan over moslims onder de Kaapverdianen, Surinamers, Antillianen, Arubanen of zelfs Chinezen.

Ik verdedig graag de stelling dat de Turken en Marokkanen beter integreren dan de integratiedeskundigen zelf. Laten wij naar de feiten kijken.

Moskee ultieme vorm integratie

De Marokkanen en Turken zijn hier gemiddeld 40 à 45 jaar. In dit kleine halve eeuw is bijna geen stad in Nederland te vinden waar geen moskee is. Is de aanwezigheid van de moskee niet de ultieme vorm van integratie? Je vestigt alleen een moskee als je hier gaat blijven.

Onder de Turken en Marokkanen zijn slagers, bakkers, autogarages, nachtwinkels, telefoonwinkels, kappers en autorijscholen voor zowel mannen als vrouwen, hamams, eigen media, bibliotheken, huiswerkbegeleiding, bruiloftzalen, shoarmatenten, halalburgers, sieradenwinkels, reisbureaus, koffieshops, nachtclubs, waterpijpsalons en restaurants.

We hebben zelfs een burgemeester, ik geef toe: niet heel erg geliefd onder ons, maar het blijft onze kut-Marokkaan. Van moslimafkomst zijn er ook politieagenten, docenten, journalisten, presentatoren, advocaten, ambtenaren, bestuursleden in alle sectoren, kunstenaars, schrijvers, voetballers, imams, filmmakers, acteurs, muzikanten, soldaten, rappers, economen, sociologen, zorgmakelaars, bank-analisten, hoogleraren, columnisten, directeuren, beleidsmakers, adviseurs, buurtvaders en geloof het of niet: zelfs piloten.

Sorry, ze hebben ook criminelen. Het zijn ook maar mensen.

Al deze mensen zijn opgevoed door moslimouders die meestal het Nederlands gebrekkig beheersen. Ze hebben hun eigen geluk opzij gezet zodat hun kinderen het beter zouden hebben, want uiteindelijk willen alle ouders dat hun kinderen hen overtreffen of in ieder geval niet onder doen op de maatschappelijke ladder.

De integratie van Marokkaans en Turkse vrouwen en meiden gaat hard. Negentig procent van de meiden mogen zelf hun partner bepalen. Over de overige 10% wil ik helemaal niet bagatelliseren. De meeste getrouwde meiden volgen een studie of hebben een baan. Ze gaan met elkaar uit eten, naar de bioscoop of met elkaar een weekend naar Marakkech, Parijs, London of Milaan met medeweten van hun ouders of hun mannen.

Laatste trend

Wie in Rotterdam rond een uur of zeven bij mooi weer langs het Kralingse Bos wandelt, treft daar sportende Turkse en Marokkaanse oma’s na het namiddaggebed als de opa’s thuis zitten. Ze sporten weliswaar met een lange jas, soms zelf in djellaba’s of ze maken lange wandelingen in groepjes. Ook deze oma’s ontwikkelen zich. Sommigen hebben zelfs internet in huis om te Skypen met Turkije of Marokko.

Grootouders vinden het zeker in het weekend leuk om de kleintjes in huis te hebben, zodat hun zonen en dochters even van hun vrije tijd en elkaar kunnen genieten. Het zou toch saai zijn als grootouders alleen de tv-schotel hebben waar de kleinkinderen niets van begrijpen. Daarom nemen ze een internetabonnement zodat de kleinkinderen geen smoes hebben om niet naar opa of oma te gaan. Zonder wifi geen kleinkinderen!

Laatst hoorde ik een oma tegen haar kleindochter zeggen: “Stuur je vader een ‘aap’( in plaats van ‘app’), hij moet dunne yoghurt brengen (ze bedoelde natuurlijk ‘magere yoghurt- meenemen’).”

Nee, ik maak me geen zorgen om de integratie van moslims. Ik maak me zorgen om de baantjes van de integratie-experts.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.