de Moslimkrant

Olifant in de Marokkaanse porseleinen kast

Minister Asscher van Sociale Zaken probeert al lange tijd met alle politieke en juridische middelen de rechten van de -in Marokko verblijvende- nabestaanden en kinderen van hier woonachtige Nederlandse Marokkanen te beknotten. Voortvloeiend uit het zogenaamde woonlandbeginsel moeten volgens hem uitkeringsrechten verlaagd worden naar het kostenniveau in Marokko. Keer op keer kwam hij in botsing met de rechter. Deze liet niet toe dat Asscher het principe van verworven rechten en de afspraken in het bilateraal verdrag tussen Nederland en Marokko zou schenden.

De druk van Asscher op Marokko om met zijn voorstel in te stemmen werkte kennelijk niet. Dan gebeurt er iets onbehoorlijks in de parlementaire geschiedenis. Met steun van rechts (PVV, CDA, Christen Unie en SGP) manipuleert hij de Eerste Kamer om een wet aan te nemen om de export van uitkeringen buiten Europa stop te zetten, terwijl het verdrag met Marokko nog geldig is. Asscher hoopt dat hij dan met de steun van de Eerste Kamer als ‘krachtig instrument’ Marokko onder druk kan zetten om het verdrag te wijzigen. Ook dat instrument werkte blijkbaar niet. Zijn eigen partij laat zich niet manipuleren en stemt samen met de SP, D66 en Groen Links tegen.

Dan kiest Asscher voor de kamikaze-optie, verdragrechtelijk gezien: hij gaat met steun van het kabinet voor het eenzijdig opzeggen van het bilateraal verdrag met Marokko. Niet vanwege principiële motieven zoals de schending van mensenrechten of andere nobele normen, maar om het geld. Met dat geld waarmee Nederland niet de staatsschuld kan opheffen noch het begrotingstekort wegwerken. Het gaat om enkele miljoenen; kruimelwerk.

Maar de diplomatieke schade voor Nederland is veel groter. De betrouwbaarheid van Nederland als verdragspartner loopt een deuk op en een aantal Nederlandse belangen wordt hiermee geschaad, te weten de justitiële samenwerking, terrorismebestrijding en de economische belangen. De sociale schade bij de desbetreffende kinderen is nog meer onverantwoord. Immers, bij stopzetting van de export van de kinderbijslag en het kindgebonden budget zullen sommige ouders hun kinderen naar Nederland halen, met alle integratierisico’s van dien. Dankzij Asscher gaan we de integratiediscussie opnieuw openen.

De schade voor de PvdA is niet minder groot. De sociaal-democraat Asscher laat zijn spieren zien, niet tegen discriminerende werkgevers om de onaanvaardbaar hoge werkloosheid van Marokkaanse jongeren terug te dringen, maar om de rechten van Marokkaanse Nederlanders aan te tasten. Dat onthouden we. Dat Asscher feitelijk het beleid van Wilders uitvoert, vergeten we evenmin. Zie het Gedoogakkoord van Rutte I van 30 september 2010.

Intussen zijn we wel benieuwd of het tegengaan van deze politiek en maatregelen van Asscher mede valt onder het ‘activistisch optreden’ van PvdA-voorzitter Hans Spekman.

Mohamed Rabbae, Landelijk Beraad Marokkanen en Abdou Menebhi Emcemo

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.