de Moslimkrant

Ramadan en Marokkaanse WK-koorts

Ergens langs een van de invalswegen naar de stad Marrakech ligt een voetbalveld. In niemandsland. Twee goals, kalklijnen die getrokken zijn op bikkelharde uitgedroogde grond met hier en daar een pluk gras.

Een schuin aflopend veld in de Atlasstreek met afgronden langs de randen waar tientallen voetballen in de diepte moeten liggen, was een sensatie. Net als het voetbalveld waarop Marokkaanse voetballers in de stofwolken van gortdroge aarde elkaar nauwelijks meer de bal konden aanspelen en dat verscholen lag achter de borden met artist-impressions van het toekomstige luxe appartementen-complex dat hier zal verrijzen.

En waar geen veld beschikbaar is kan er altijd een worden gecreëerd. De kinderen uit de sloppenwijk grenzend aan onze woonwijk spelen iedere avond in het schemerlicht van de lantaarns hun wedstrijdjes op de weg. Met keien is de goal gemarkeerd en voorbijrijdende auto’s worden ofwel behendig omspeeld of het spel ligt even stil. Op het strand ontstaan ’s zomers spontaan ontelbare voetbalvelden. Geen vierkante meter blijft onbenut. Technisch vaardige spelers die zich in het rulle zand voor even de beste voetballers ter wereld wanen.

 

Heilige twee-eenheid
Voetbal & Marokko zijn een heilige twee-eenheid. Terwijl de Ramadan zijn laatste week ingaat en het Suikerfeest lonkt, groeit tegelijkertijd de koorts naar 15 juni 15.00 uur.

Dan speelt het nationale team, de Atlas Leeuwen, de eerste wedstrijd tegen Iran. En net zoals in andere landen gaat dat gepaard met, WK-liedjes die worden uitgebracht, speciale edities van weekbladen en kranten over het WK, artikelen over de Russische hooligans en hoe gevaarlijk die zijn, prognoses en analyses, supermarkten die hun winkels inrichten met WK-koopjes – in supermarkt Marjane staan bijvoorbeeld de koffers voor de spreekwoordelijke reis naar Rusland direct bij de ingang -, adverteert Royal Air Maroc met vluchten naar Rusland, zijn er geruchten en roddels en kleine relletjes.

Begin mei doken er beelden op van het officiële tenue van de Atlas Leeuwen. Er was woede over het tenue, het zou niet mooi zijn, en de Marokkaanse voetbalbond was ontstemd over het ontwerp en wilde een ander ontwerp van de kleidingsponsor. Of dit nu ook echt zo is gelopen, is mij niet geheel duidelijk maar op 24 mei is het officiële uit- en thuistenue gepresenteerd. Zo hoort de voorbereiding van een WK te zijn: minimaal met één rel om een bijzaak.

Woensdag 13 juni
En toch is er misschien nog wel een datum die spannender is dan 15 juni: woensdag 13 juni. Dan beslist de FIFA over de toewijzing van het WK voetbal voor 2026 en Marokko is naast het gecombineerde bid van Mexico, Canada en de Verenigde Staten in de race. Weken terug heb ik mogelijk de FIFA-commissieleden gezien die destijds de inspectie deden in Marokko. Ze stonden aan de rue Annekhill vlakbij het hoofdkantoor van de Marokkaanse voetbalbond. Mannen in strakke pakken omringd door enkele ogenschijnlijk Marokkaanse bobo’s met grote luxe vans voor het vervoer naar de stadions. Het zou zo maar kunnen.

De grote vraag was of Marokko aan alle criteria voldeed om zich als kandidaat te mogen melden voor de laatste fase: de toewijzing aan een kandidaat. De kranten stonden bol van de geruchten: Hoeveel landen zouden de kandidatuur van Marokko al steunen, welke grote voetbalbonden steunden Marokko niet? Marokko zou niet aan de criteria voldoen en dus niet mogen meedoen in de laatste fase. Met stelligheid poneerden de media de geruchten als voldongen feiten. Het verlossende woord kwam recent: Marokko is één van de kandidaten.

En nu is het wachten op 13 juni. Vanzelfsprekend valt op deze mogelijk benodigde grote voetbalinvesteringen het nodige af te dingen, zoals dat er beter in onderwijs en de medische zorg kan worden geïnvesteerd en de vraag of het ook echt meerwaarde heeft en…en…

In dit voetbalgekke land is trots een niet uit te vlakken factor en daarom is het feit dat Marokko mag meedingen reden om hoop te koesteren. Er liggen spannende dagen in het verschiet.


Thijs Kolster
woont met zijn gezin in Marokko en schrijft sinds 2015 een wekelijks blog onder de titel ‘Verhalen uit Marokko’. Vanaf april 2016 is hij vaste columnist voor De Moslimkrant. Thijs kijkt met zowel de blik van een buitenstaander en als ingezetene naar Marokko. Op die manier laat hij ons op een luchtige manier kennis maken met Marokko. Dat maakt zijn blik interessant.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.