de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Baronnen van antiradicalisering bron van meer radicalisering

“Laat alle gesubsidieerden hun activiteiten tegen radicalisering op één publiek toegankelijke website plaatsen. Dat helpt de sociale controle, want de organisaties controleren elkaar dan en spreken elkaar daarover aan,” aldus Tweede Kamerlid Ahmed Marcouch.

Hier heeft Ahmed Marcouch een punt, al ben ik het vaak niet met hem eens. Eerder heeft het Landelijk Beraad Marokkanen gevraagd een Landelijke Coördinator Marokkanen in het leven te roepen, benoemd door de het ministerie van Justitie. Zijn of haar taak is om o.a. alle geoormerkte antiradicaliseringssubsidies in kaart te brengen en ook de legitimatie ervan tegen het licht te houden, te toetsen en te contoleren op rechtmatigheid. Zo kan iedereen in het land zien om welke subsidies het gaat, waar en hoe ze worden besteed.

Er zijn nu een beperkt aantal personen en bureautjes die de alleenheerschappij hebben over antiradicaliseringssubsidies. Als je niet behoort tot het oldboys network kun je het vergeten. Ook de rol van een aantal burgemeesters en de ambtenaren die zich bezig houden met veiligheid in onze steden is zeker dubieus.

Terwijl de vaders, moeders, broers en zussen in onze steden schreeuwen om hulp, zijn de baronnen van antiradicalisering zich aan het verrijken met gemeenschapsgeld en spelen zij elkaar de ene na de andere onderzoeken en opdrachten toe. Deze baronnen hebben niet alleen twee dikke auto’s tot hun beschikking en een koopwoning of twee, zij hebben zich verrijkt met gemeenschapsgeld door die te investeren in onroerend goed, hier en in hun moederland. Investeringen in vakantieparken, luxe appartementen en zelfs fabrieken.

Een jonge man met een lange straf achter de rug, vertelde aan mij de volgende anekdote: “De reclassering verdient aan mij. Het OM verdient aan mij. Mijn advocaat verdient aan mij. De journalisten verdienen aan mij. Het bureautje dat mij een zogenaamde baan biedt, verdient aan mij. Nu ben ik de enige die niks verdient. Sinds mijn vrijlating ben ik nog steeds werkloos.”

Geschat wordt dat er een bedrag van zeker 12 miljoen tot 15 miljoen euro omgaat in de antiradicaliseringsbusiness in heel Nederland. Exacte cijfers zijn niet te achterhalen omdat ze simpelweg niet als zodanig worden gedocumenteerd en ze verspreid zijn over veel (deel) begrotingen. Verdeel dit geld voor meer banen en investeer in probleemgevallen, zoals de 250 Syriëgangers en misschien lost het probleem zich deels wel op, op die manier.

Het is duidelijk: de baronnen van antiradicalisering zijn de bron van radicalisering. Hoog tijd voor de minister van Justitie, Super Ivo, om schoon schip te maken: de baronnen en hun antiradicaliseringsbureautjes radicaal aanpakken en als het moet de ‘pluk-ze-kaal- wet’ erbij gebruiken. Voer een duidelijk zero tolerance-beleid en pak de paspoorten af van wie niet wil meewerken!

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.