de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Aboutaleb, bewaar je fatsoen: blijf weg uit Israël

Amsterdam heeft een groot internationaal opererend dienstencentrum voor, onder andere, verzekeringen en financiën, beschikt over een toonaangevend vliegveld en een indrukwekkende toeristenindustrie.

Rotterdam heeft één van de grootste en modernste havens ter wereld met daaraan verbonden een immens industrieel complex. Beide steden huisvesten universiteiten van wereldfaam.

Het bestuur van die steden weet wat er in wereld zoal omgaat, zou je denken. Maar toch, burgemeester Van der Laan bedacht dat Amsterdam een mooie stedenband met Tel Aviv, ‘het Sillicon Valley van Israël’, kan aangaan. Zijn collega Aboutaleb wil Israël binnenkort bezoeken.

Beschouwd vanuit een economische invalshoek zijn dit op het eerste gezicht goede keuzes. Maar, is dat wel zo verstandig? Er is namelijk nogal wat mis met Israël.

Het nieuwe Israëlische kabinet is, misschien meer dan eerdere coalities, een veelkoppig monster. Ministers vallen de civic society aan, zij zijn voorstanders van standrechtelijke executies, van moord, van racisme. Ministers plegen moorden, zwendel, omkoping en diefstal. Ministers zijn expansionistisch, anti-democratisch, anti-Hooggerechtshof, anti-ngo’s.

Als fatsoenlijk mens wil je natuurlijk met dergelijke figuren niet in het openbaar gezien worden. Raphael Lemkin is de Pools-Joodse rechtsgeleerde die streefde naar de Genocide Conventie. Hij gaf in 1943 de volgende definitie:

Genocide hoeft niet noodzakelijkerwijs de onmiddellijke vernietiging van een natie in te houden. …. Bedoeld is dat het eerder betekent een gecoördineerd plan met verschillende handelingen, gericht op de vernietiging van onontbeerlijke fundamenten van het leven van nationale groepen, met als doel de vernietiging van de groepen zelf.

De doelen van een dergelijk plan is het uiteen doen vallen van de politieke en sociale instituten, van cultuur, taal, nationale gevoelens, geloof, en het economisch bestaan van nationale groepen, en de vernietiging van de persoonlijke veiligheid, vrijheid, gezondheid, waardigheid en zelfs de levens van de individuen die tot zulke groepen behoren.

Het Russell Tribunal on Palestine [RToP] waarschuwde al eerder dat Israël aanstuurt op de vernietiging van de Gazaanse bevolking. Naar aanleiding van de Israëlische aanslag op Gaza van 2014 heeft het zijn conclusies van 25 september 2014 aangeboden aan het EU-Parlement:

Voor wat betreft de misdaad van het aanzetten tot genocide heeft het Tribunaal bewijsmateriaal ontvangen een venijnige opleving racistisch retoriek en opruiing aantoont’ in de zomer van 2014. Het bewijsmateriaal toont aan dat er van dergelijke uitingen op vele niveaus in de Israëlische samenleving sprake is, zowel in de sociale als in de traditionele media, van de kant van voetbalfans, politieagenten, mediacommentatoren, religieuze leiders, parlementariërs en ministers.’ […]

Het cumulatieve effect van het al lang bestaande regime van collectieve strafmaatregelen jegens Gaza blijkt levensvoorwaarden te creëren, waarbij wordt aangestuurd op de stapsgewijze vernietiging van de Palestijnen als groep in Gaza.

Het Tribunaal stelde verder:

Het wordt erkend dat, in een situatie waar misdaden tegen de menselijkheid ongestraft gepleegd worden en waar direct en publiek aanzetten tot genocide manifest aanwezig in de samenleving, het zeer denkbaar is dat individuen of de staat deze voorwaarden gebruiken om de misdaad van genocide te plegen. We hebben een reële angst dat in een omgeving van straffeloosheid en het gebrek aan sancties van ernstige en herhaalde misdaden, de lessen van Rwanda en andere massawreedheden opnieuw in de wind geslagen worden.

De regering en het leger gebruiken nu weer veel verbaal geweld. De Israëlische bevolking wordt voorbereid op een vernietigende aanslag op Gaza. De stap naar daadwerkelijke volkerenmoord lijkt huiveringwekkend dichtbij.

Het Israëlische leger kondigt een grootschalig militair offensief op Zuid-Libanon aan. Het gebied zal worden teruggebombardeerd ‘naar het stenen tijdperk’. Zij willen zo’n 1,5 miljoen Libanezen op de vlucht jagen.

De Israëlische overheid verklaart officieel dat de burgers van Gaza en van Zuid-Libanon gerechtvaardigde militaire doelwitten zijn. Dat is tegen het internationaal recht, dat onschuldige burgers juist beschermt.

Gebruikelijk valt Israël Gaza of Libanon aan in de zomer of tussen Kerst en Oud-en-Nieuw, wanneer de westerse wereld de aandacht ergens anders op heeft gericht.

Stel, Israël valt Gaza en/of Zuid-Libanon aan, en een Amsterdamse of Rotterdamse delegaties onderhoudt juist dan de goede betrekkingen met Israël. Zal hen dat in dank worden afgenomen, of komen de boosheid en de frustraties dan weer tot uitbarsting in de straten van Amsterdam en Rotterdam?

Bestuurders: gebruik uw verstand en bewaar uw fatsoen. Blijf weg uit Israël.

Jan Wijenberg, oud-ambassadeur van Nederland in onder ander Jemen en Saoedi-Arabië.

 

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.