de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

De Sint was een Soefie!

Ik hoor dat Islamitische scholen dit jaar het hele Sinterklaas gebeuren – incluis het debat over de kleur van Piet -hebben overgeslagen. Net als alle andere jaren overigens. Jammer, een gemiste kans voor kinderen, ouders en ook voor leerkrachten en schooldirecteuren.

Ik zou ze sterk aanraden om nog eens goed in eigen kring, maar ook met anderen, hierover in gesprek te gaan. Wellicht komen ze tot de conclusie dat ze volgend jaar anders met dit markante moment op de gevoelskalender van Nederlandse kinderen moeten omgaan.

Moment van pret
Ook de moslimkinderen hebben ogen, oren en kleine hartjes. Ze zien en horen en voelen de opwinding die door het land en hun Hollandse stad en straatgenoten heen gaat. Met het jaarlijkse overslaan van Sinterklaas ontneem je die kinderen een gedeeld moment van pret met alle andere kinderen in dit land.

Als er ooit bij onze kinderen een thuisgevoel zou moeten ontstaan hier in Nederland dan zijn zulke gedeelde fijne ervaringen op jonge leeftijd daar de bouwstenen van. Ik heb het vermoeden dat het jaarlijkse vermijden van Sint en zijn metgezellen binnen de Islamitische kringen vooral te maken heeft met een behoudend en ouderwets beeld van authenticiteit en eigen identiteit.

Misschien vanuit het idee dat het afbakenen van de grenzen van ‘wij’ en ‘zij’ in zoveel mogelijk cultureel gescheiden hokjes de emancipatie van de moslim identiteit in Nederland bevordert. En dat het betreden van de fragiele en spannende trein van culturele mengvormen leidt tot assimilatie in de cultuur van meerderheid, want de meerderheid heeft toch proportioneel de overmacht.

Gemedialiseerde wereld
Dit is een erg behoudende en defensieve wijze om over eigen identiteit te denken. Het past ook niet in deze tijd en de complexe samenleving waarin we leven. Waar groepen en culturen elkaar voortdurend doorkruisen.

Moslims in Nederland anno 2013 leven – godzijdank – niet in fysieke of emotionele getto’s. We leven in een postmoderne, multiculturele en gemedialiseerde wereld. Juist om onze culturele en morele erfenis door te kunnen geven aan volgende generatie moeten we de samenleving om ons heen met open vizier tegemoet treden.

De geweldige culturele en historische canon van de wereld van Islam kan ons op deze weg helpen. Het geeft ons de souplesse om tot dialoog en toenadering te komen met andere culturen en tradities waarmee we vandaag de dag omringt zijn. Concreter gezegd: wees niet bang voor Sinterklaas! Hij hoort ook bij ons. De goedheilige man komt, naar overleveringen, uit Zuid Spanje. Of, naar wat de wetenschappers claimen uit Turkije.

Hij is dus of kind van Al Andalus of van het Ottomaanse rijk. Twee Islamitische wereldrijken die in hun glorie tijden een lichtend voorbeeld waren van tolerantie, geloof in universele waarden en het herkennen van de hand van god in schone kunsten.

De mystieke Islam
Sint heeft wat mij betreft, in zijn doen en laten en in zijn uiterlijk ook veel weg van de derwisjen, de rondtrekkende Soefies. Wijs, eenvoudig, recht door zee en lief voor kinderen. Het aura van pracht en praal daaromheen doet meer aan als een kritische parodie op bombastische van de Katholieke kerk. Wil ik soms suggereren dat de oorspronkelijke Sint Nicolaas een moslim was? Niet perse.

Het prachtige van de Islamitische beschaving in zijn hoogtijden was dat de mystieke Islam Christelijke én Joodse beoefenaars had. Geraakt door de diepe schoonheid van mystieke Islam en door hun Soefie meesters toch ook vrijgelaten om het eigen geloof te behouden. Als we met wat meer zelfvertrouwen omgaan met Nederland en de Nederlandse tradities hoeven we ons en onze kinderen niet af te sluiten ter wille van zelfbehoud. We kunnen ons zelf blijven juist door naar raakvlakken met de samenleving om ons heen te zoeken.

Dennenboom
Hafiz, de wereldwijd gevierde Perzisch dichter uit de veertiende eeuw en grote inspirator van Goethe (1749-1832), een van de belangrijkste figuren uit Westerse poëzie, prijst de dennenboom in veel van zijn gedichten. Een tulp, die schittert maar heel even, een paar dagen, hooguit een paar weken. Een roos is prachtig maar afhankelijk van seizoenen.

Een dennenboom daarentegen blijft door weer en wind staan en verandert nooit van kleur noch van karakter. De mens kan veel hiervan leren, aldus Hafiz. Een beoefenaar van de mystieke Islam zou een dennenboom als voorbeeld kunnen stellen in zijn innerlijke en uiterlijke levensqueeste, zegt mijn huidige Soefie, meester uit Isfahan.

Haal dus die dennenboom voor je kinderen in huis. Zie en laat zien dat het ook voor een moslim een bron van vreugde en inspiratie kan zijn. Koop wel een dennenboom die weer terug geplant kan worden in de aarde, waar die thuis hoort.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.