de Moslimkrant

Doe iets aan radicalisering bij uw kind

Wat kunt u doen als u merkt dat uw kind steeds meer verandert in gedrag?
Wordt zijn of haar taal steeds scherper over de Nederlandse samenleving, over oorlogen, het Midden-Oosten, Afrika of Rusland? Over ongelovigen, over commentaar van anderen over uw geloof en cultuur of zelfs over de school, de straat of de sportclub?

Onverstandig is om te ontkennen dat uw kinderen nooit iets kwaads in de zin hebben. U weet niet alles van uw kinderen, ook al denkt u dat, ook al voelt dat zo. Kinderen moeten leren over goed en kwaad. Om te weten wat er gebeurt in uw gezin en in uw familie, kunt een aantal dingen doen.

Zelf heb ik dat met mijn eigen kinderen meegemaakt. Zij reisden met de metro naar school en maakten een keer grappen over het treiteren en voor gek zetten van een passagier: ‘die suffe nerd met die rare jas en dat domme kapsel.’ Het verhaal ging over hoe een aantal leeftijdgenoten de man z’n tas door de metro hadden verplaatst. ‘Zó grappig, zo om te lachen!’

Ik bedacht toen dat zoals mijn kinderen erover vertelden, zij ook medeplichtig waren. Ik had nooit van mijn eigen kinderen gedacht dat zij zoiets zouden doen. ‘Ja, maar’, zeiden ze ‘ze deden het allemaal! Die man deed ook zo dom! ‘

En toen realiseerde ik mij dat ik de verantwoordelijkheid had om hier mijn rol als opvoeder en rolmodel uit te voeren. Ik vertelde hoe ik vroeger zelf gepest was en er bijna nooit iemand was die mij hielp. Na een paar jaar nam ik het heft in eigen handen en begon zelf te pesten, met alle gevolgen van dien voor mijn slachtoffers, maar ook voor mijzelf. Ik voelde me er niet beter door, ik werd steeds bozer.
Bovendien vertelde ik mijn kinderen nogmaals dat ik dat soort gedrag van hen afkeurde en dat ik er verder met ze over wilde praten.

Kinderen op het voortgezet onderwijs willen niet praten, maar ze horen heel goed als je herhaalt dat jij dat soort gedrag afkeurt. Ze houden rekening met je en willen jou geen kwaad of verdriet doen.

Een ander voorbeeld was de boosheid van mijn kinderen omdat anderen zo onrechtvaardig deden. We spraken daar over tijdens het eten of vlak voor het slapen gaan.

Een vriend van mijn zoon zat eens bij mij in de auto, toen we langs een verkeersongeluk reden. ‘Zoooo! dat is tof!! ‘ reageerde hij en ik schrok daarvan. Op mijn vraag wat daar nou zo tof aan was, vertelde hij dat zijn vader altijd voor de tv zat te schelden op alles en iedereen uit het nieuws. Als z’n vader een auto-ongeluk zag op tv, zei hij “eigen schuld” en bij politici reageerde hij met “afschieten!”
Toen ik doorvroeg, bleek dat hij niet hetzelfde voelde, maar dat hij z’n vader niet wilde afvallen. Hij was toen 14 jaar oud.

Enkele tips om met uw kind te praten over moeilijke onderwerpen:

* vertel wat u denkt, geef uw gedachten ondertiteling. Uw kind snapt niet zomaar wat u denkt.

* vertel het zodanig dat je niet je kind beschuldigt; zo komt er geen gesprek op gang.

* als u het goed doet, gaat uw kind u tegenspreken en u geruststellen.

* respecteer de mening van uw kind, ook als die afwijkt van uw mening.

* geef tegenargumenten, maar geloof ook in de goede bedoelingen van uw kind.

* spreek uw kind tegen in zijn minder goede of slechte bedoelingen ( ik sla hem in elkaar, ik hak zijn hoofd af).

* vertel uw kind dat u trots bent op wat uw kind bereikt op school, thuis en met het helpen van anderen. Elke dag een complement.

* vertel uw kind ook dat u boos en verdrietig bent als uw kind slecht gedrag verheerlijkt.

* denk niet dat uw kind dat nu allemaal wel weet. Kinderen vergeten dat of geloven het niet meer. Herhalen is zeer belangrijk.

* bedenk dat uw eigen emoties ook door uw kind gehoord worden, of u nu blij, boos of geschrokken bent.

* herstel uw eventuele heftige reactie: ‘ ik was heel boos en zei toen heel erge dingen; dat moet ik niet doen.’

Zie het als kracht om deze gesprekken aan te gaan. U verliest er geen aanzien mee, u wint er respect en vertrouwen mee

Vind u het toch moeilijk en stelt u het uit? Bedenk dan dat niets doen gevolgd wordt door geen verandering, het wordt dan vaak erger. Zoek een vertrouwenspersoon, iemand waar u aan durft te vertellen wat u zo lastig, eng of moeilijk vindt.

Elsie ten Veldhuis is gespecialiseerd in opvoeden in twee culturen. Voor meer info opvoedingsadvies.nl
© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.