de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Fez is the place for me

Onlangs riep het Amerikaanse Time Magazine Fez uit tot de stad die je absoluut moet bezoeken. Hoewel ik van meerdere steden houd, kan ik niet ontkennen dat dit bericht tot een glimlach op het gezicht van scribent dezes heeft geleid. Mijn liefde voor steden komt en gaat. Zo heb ik jarenlang letterlijk om Casablanca heen gereden om het te mijden, totdat ik afgelopen najaar door mensen uit Casablanca een paar keer door de stad ben rondgeleid. Dat is me niet slecht bevallen. Met Tanger heb ik een langere geschiedenis. Jarenlang vond ik het een mooie stad, toen weer totaal oninteressant en veel te oppervlakkig, en sinds een jaar of drie vind ik het een onderschatte stad die de moeite van het ontdekken meer dan waard is. This is the way my love is , om het met de woorden van Muddy Waters te zeggen.

Eerlijk is eerlijk; deze jongen uit Noord had het niet erg gevonden als Time Magazine Rotterdam op de eerste plaats had geplaatst in plaats van Fez. Rotterdam staat op dezelfde lijst trouwens mooi derde. Maar omdat ik mijn liefde voor Fez nooit onder stoelen of sdedder heb gestoken, ben ik maar wat gelukkig met deze uitverkiezing. Ik heb altijd gezegd dat ik Fez de enige echte Marokkaanse stad vind. Niet omdat deze stad nou de mooiste is; er zullen best mooiere steden in Marokko zijn, maar Fez is typisch zo’n stad waar je vanaf dag een dat je er bent het gevoel hebt dat dit ook jouw stad is. Het ademt iets van vrijheid, iets van come and go, van de high society in de villa’s langs de weg naar Imouzzar tot de ambtenarenwijken in Dekkarat tot de arbeidershuisjes in het oude Rsif, Fez heeft alles en vreet alles, zoals een echte stad betaamt.

En zo overzichtelijk als steden als Essaouira en Marrakech zijn, zo onoverzichtelijk is Fez. Een urban jungle is het, en dat is precies wat mensen in een stad zoeken als ze willen ontsnappen aan de verstikkende sociale controle in het achterland.

Dit junglesque van de stad is voor Time ook een van de redenen geweest om de stad te roemen. Er is namelijk altijd iets nieuws. Zal allemaal wel, maar persoonlijk houd ik ervan om uren door de stad te slenteren om daarna bij het vallen van de avond een plek op te zoeken waar je getuige kunt zijn van een bijzondere ervaring. Volgens Time grossiert Fez in zulke plekken, variërend van een sprookjesachtige Riad in de oude Medina tot een tot hotel omgetoverd paleis in de heuvels rond de stad, of omgekeerd natuurlijk.

Ook leuk dat Fez deze prijs te beurt is gevallen als je bedenkt dat de stad op dit moment in de hoek zit waar de politieke klappen vallen. Fez wordt namelijk bestuurd door een man die bij de centrale autoriteiten in Rabat bekend staat als een ordinaire amokmaker. Hun ‘logische’ reactie is dan een van zoek het dan ook zelf uit.

Fez is trouwens ook een erkende stad van goede smaak. Ook in Tanger en Casablanca weten ze dat je voor de fine fleur van traditionele kleding en inrichting in Fez moet zijn. Voor een architect uit Fez betaal je net iets meer. Ik stond een tijdje terug in de Habous in Casablanca bij een man op de prijs van een djellaba af te dingen toen deze zich liet ontvallen dat je voor echte smaak toch echt in Fez moest zijn. Persoonlijk ging me dat iets te ver, maar nu hoor je het eens van een ander.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.