de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Glimlachen en voor lief nemen

De allereerste dag in Indonesië wist ik het al: de voormalige kolonie heeft een compleet andere cultuur dan Nederland. Toch had ik geen last van een cultuurshock. Ik ben zelfs volledig geacclimatiseerd en dat is te verklaren. De verkeerschaos, de kleine winkeltjes en de sfeer doen mij denken aan het oh zo chaotische Marokko waar ik het oh zo fijn vind om te zijn.

Constant glimlachen
Mijn broertje die onlangs in Marokko was, vertelde dat hij binnen een paar dagen was opgelicht in een winkel, zijn schoenen waren gestolen in de moskee en hij had al meermalen ruziemakende mensen gezien. Ik daarentegen heb na vijf weken nog niemand welke vorm van agressie dan ook zien uiten.

Over het algemeen zijn mensen in Indonesië enorm vriendelijk. Ze glimlachen constant. Ook ik heb geleerd dat het vaak beter is om maar te knikken en te glimlachen. Maar dat glimlachen mijn geduld soms zwaar op de proef stelt, is een nieuwe ervaring.
Zo kwam tijdens een college de docent veel te laat en kregen we de opdracht een lijst in te vullen met vragen over hoe je een goede manager kon zijn. De docent ging het lokaal uit. Niks mis mee, totdat hij dertig minuten later terugkwam en zei: “So now you know how to be a good manager. See you next week.”

Voor lief nemen
Terwijl mijn klasgenoten alweer glimlachten, was ik verbaasd en lichtelijk geïrriteerd: noemen ze dit lesgeven? Vanwege de duidelijke machtsverhouding tussen docenten en studenten wilde ik niet zomaar tegen de docent zeggen dat ik ontevreden was met de les. Ik nam het voor lief.

Mensen die zomaar foto’s van me maken neem ik ook maar voor lief. In Nederland zijn we geneigd direct te reageren, maar in Indonesië heeft dat gewoonweg geen zin. Het zou een dagtaak zijn, je hebt het vaak niet eens in de gaten of de ‘fotograaf’ is al weg voordat je er iets van kan zeggen.

Gisteren werd ik (met toestemming) gefotografeerd voor een modetijdschrift voor moslima’s, geheel spontaan na een moslima modeshow. Dit maak je niet zomaar mee in Nederland of Marokko.

Alwetend
Hoe anders de cultuur voor mij ook is, ayat 13 uit surat Al Hujurat krijgt voor mij dan ook steeds meer betekenis: “O mensheid, Wij hebben jullie geschapen uit een man en een vrouw en Wij hebben jullie tot volken en stammen gemaakt, opdat jullie elkaar leren kennen. Voorwaar, de meest edele van jullie is bij Allah degene die het meest (Allah) vreest. Voorwaar, Allah is van alles op de hoogte, alwetend.”
Sampai jumpa! (Tot ziens!)

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.