de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Hebzuchtige familie in het land van herkomst

Het draait allemaal om geld. De meeste mensen die ik ken hebben wel een oom, tante of neef die geld uit Nederland hebben afgetroggeld. Zogenaamd voor de bouw van een huis of om een ‘geweldige’ onderneming te starten. De werkelijkheid is dat hij/zij het geld heeft gebruikt voor een verbouwing of voor het huwelijksfeest van een kind.

Loyaliteit versus gezond verstand

Deze negatieve ervaringen doen mij verbazen dat wij, tweede en derde generatie allochtonen, nog überhaupt loyaal zijn richting land van herkomst en de familie aldaar. Duidelijk is dat de meeste familieleden één ding zien als je vanuit het westen hen bezoekt: eurotekens! En hoe ze je zoveel mogelijk euro’s afhandig kunnen maken.

Natuurlijk geldt dit niet voor iedereen. Ik heb ook nog wel lieve tantes en ooms die nooit om geld gevraagd hebben of ons hebben belazerd. Maar er zijn wel andere familieleden die het op z’n minst hebben getracht.

Aparte logica

Kenmerkend vind ik de logica waarmee het gebeurt of wordt goed gepraat. Zo zei een Turkse kennis eens tegen mij dat zijn opa zijn vader geruststelde toen diens broer hem voor tienduizend euro had getild: ” Ach, gelukkig was het je broer die er beter van geworden is en niet een vreemde.”

Een ander Chinese vriend vertelde van zijn vader die geld had uitgeleend aan een oom voor het kopen van een garage. Die oom kwam te overlijden. Over het teruggeven van de lening repte zijn achtergebleven weduwe met geen woord. Wel beschuldigde de weduwe zijn vader van de vroege dood van haar man. Want doordat haar man zich zorgen maakte over het geld is hij overleden. Kortom, ze nam het de ‘Hollander’ kwalijk dat hij het geld niet gewoon geschonken had!

Geld, geld, geld

Het is opvallend hoe makkelijk moslims uit het Midden Oosten, Turkije of het verre Azië, de vele koranpassages over hebzucht over het hoofd zien als hun hardwerkende familieleden uit Europa overkomen. Die Europese familieleden kunnen namelijk maar twee dingen voor hen doen: geld geven of een onderneming starten vanuit Nederland, maar wel één waar de familieleden ook beter van worden. Voldoe je daar niet aan, dan ontvangen ze je simpelweg niet eens meer als je op familiebezoek wilt komen.

Het logische gevolg is dat de tweede en zeker de derde generatie allochtonen geen of heel weinig familiebanden aan durven te gaan in het land van hun grootouders. Ik geef het toe, ik worstel erg met de gedachte de banden volledig te minimaliseren. Niet omdat ik belazerd ben door een oom of tante. Nee, ik was er te vaak een stille getuige van en daar baal ik van.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.