de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Het vieren van verlaten en veranderen: Al Hijra

 

Dat introverte en volgzame houding van moslim midden klasse richting de grotere samenleving is een jammerlijke zaak. De oud en cultureel rijke civilisaties waar de moslimimmigranten van af stemmen bezitten vele zingevende en troostende levensbeschouwingen dat de Nederlandse samenleving, juist nu, zou tot inspiratie kunnen zijn. Maar dan moeten de moslim immigranten eerst wel opzoek gaan naar filosofische en humanistische verdieping en verbreding van elementaire delen uit hun geloof en culturele canon. En dit opkomende midden klasse moet het juiste vocabulaire ontwikkelen om deze schatrijke erfenis in spiritueel dakloos geraakt Nederland te kunnen uitdragen en te delen.

 

De van oorspronkelijk religieuze feestdagen van de inheemse Nederlandse bevolking zijn zo agressief door de commercie uitgebuit dat ze nog amper meer tot een gezamenlijke spirituele verbeelding en verbondenheid kunnen bijdragen. Jezus Christus zou zich rot schrikken als hij rond de tijd van zijn wonderbaarlijke geboorte terug zou keren en in koopjesjachtorgie van zijn kudde in plaatselijke Bijeenkorf terecht zou komen. (we komen rond de Kerst uitgebreid hierop terug).

 

Het is een doodzonde om met de Islamitische feesten hetzelfde te laten gebeuren. En, deze feesten hebben te diepe levensbeschouwelijke betekenis om moslims te laten om het achter de muren van “eigen identiteit eerst” verstoppen. In de tijden dat grootse verborgen armoede in NL de spirituele armoede is, staat een waardige taak voor moslims om de universele en humanistische kernwaarden van deze feesten in te zien en samenlevingsbreed uit te dragen.

 

Het Islamitische nieuw jaar “Al Hijra” is bijvoorbeeld een dag vol symboliek, het kan een spirituele inspiratie bron worden voor een samenleving waar iedereen zich ontheemd voelt. Een samenleving waarin ieder bevolkingsgroep als aangeschoten wild tekeer gaat telkens als de andere bevolkingsgroepen hem aanspreekt op de noodzaak van mee te moeten buigen met veranderde tijden en ontwikkelingen – tot gisteren werd vooral aangenomen dat moslims niet van integreren willen weten. Maar, de “Zwarte Piet” discussie en de blinde woede dat dat bij de blanke inheemse bevolking heeft opgeroepen liet duidelijk de ander kant van medaille zien.

 

Islamitische Nieuwe jaar begint namelijk met – verplicht want verdreven – immigratie van profeet Mohammad uit zijn geliefde geboorte stad Mekka. Dat het bij de moslims in tegenstelling tot de meeste religies niet de geboorte van de stichter; begin of einde van een natuur seizoen; of een bepaalde aardse of hemelse overwinning, het begin van het jaar vormt zegt al genoeg over hoeveel symbolische waarde wordt ontleend uit deze gebeurtenis. Het huis te moeten verlaten ter wille van ontplooien van een nieuw elan als markeerpunt van een nieuw tijdperk.

 

Het leven van profeet van nieuw denken en geloof en zijn volgelingen werd namelijk in Mekka onmogelijk gemaakt, zijn openbaring ging dwars tegen bestaande normen en waarden en tradities in. Hij kondigde een nieuw tijdperk en dat beviel de meeste zittende machthebbers in Mekka niet. Mohammad en zijn kleine kring van volgelingen werden gepest en geterroriseerd, het vertrekken was de enige optie om te kunnen doorgaan met ontwikkelen van een nieuwe levensbeschouwing en een nieuwe, betere maatschappij. Profeet is dus verdreven door de dominante intolerante stamleiders, velen van hen waren zijn eigen bloedverwanten. Een pijnlijke vertrekgeschiedenis, maar hij bleek in staat om het sublimeren naar een nieuwe en schitterende zege en vanuit het verlaten van de oude en vertrouwde de basis te leggen voor het groeien en bloeien van een van de grootste religieuze stromingen in de wereldgeschiedenis.

 

De opdracht en de uitdaging dat het vieren van Al Hijra jaarlijks ons aan herinnert is: innerlijke groei uit het verlies van bestaande zekerheden te kunnen oogsten. Dat lijkt mij een hele mooie les voor onze, al lang door globalisering en multiculturele manifestatie daarvan, veranderde samenleving. Dwars tegen de huidige verbitterde wijze waarmee met het nieuwe tijdperk wordt omgegaan in Nederland. Wat mij betreft, maken we van de Islamitisch nieuw jaar een nationaal feest. Vertel er over op de scholen en universiteiten en draagt dit inspirerend verhaal uit. De samenleving hunkert naar nieuwe idiomen en het humanistische verhaal achter Al Hijra is er een hele mooie.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.