de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Maak moslims niet collectief schuldig aan daden IS

Het is de schuld van de islam. U weet wel: de religie die vrouwen onderdrukt en een wereldwijd gevaar is voor het Westerse ideaal van vrijheid en democratie. De Koran is de bron van al het kwaad. ISIS – inmiddels IS aangezien hun streven naar een islamitisch kalifaat zich niet meer beperkt tot Irak en Syrië – staat voor Alle Moslims Zijn Terroristen in het Arabisch. Weet u wie ook bepaalde bevolkingsgroepen generaliserend tot gevaar voor het ‘goede volk’ bestempelde? Enfin, deze kwestie is zo doordrongen in onze maatschappij sinds de War on Terror, dat ik niet ga proberen dat kapot te maken in één column. Wat mij wel bijzonder stoort is de continue sociale druk op moslims zodat ze zich uitspreken tegen IS, onder het mom van ‘wie zwijgt, stemt toe’.

“De Islamitische Staat is een terreurbeweging die zo ver staat van de islam dat we als goede gelovigen allemaal onze verantwoordelijkheid moeten nemen en ons daartegen moeten uitspreken.” Dat zei imam Yassin Elforkani, tevens woordvoerder van het Contactorgaan Moslims en Overheid, in een interview met Trouw zaterdag 23 augustus. Hij maakt in het interview absoluut een goed punt wat betreft de verantwoordelijkheid van de moslimgemeenschap om radicaliserende jongeren te begeleiden en ‘een religieus alternatief’ te bieden voor hun denkwijze, maar dit pleidooi is allesbehalve nieuw. Nu ben ik geen moslim, maar de generalisatie die hij maakt over ‘goede gelovigen’ spreekt me tegen. Dat de ‘goede gelovigen’ verantwoordelijkheid zouden moeten nemen voor wat de ‘slechte gelovigen’ uitspoken, is rationeel gezien onverdedigbaar in onze geïndividualiseerde samenleving.

Een fundamenteel principe van vrijheid en ons onlosmakelijke ideaal van een democratische rechtsstaat, is de verantwoordelijkheid voor je eigen daden. We kennen het individu zoveel macht toe, maar als het aankomt op islamitisch terrorisme, spreken we enkel in collectieve verbanden. Wederom een kwestie van Westerse hypocrisie . Wanneer er een video opduikt van een IS-beul die een Amerikaanse journalist onmenselijk afslacht, wordt verwacht dat elke moslim zijn afkeer uitspreekt en zich verantwoordt. Wanneer moslims niet meelopen tijdens een anti-ISIS demonstratie in de Schilderswijk, duidt dat niet op plannen om onschuldige burgers in Irak of Syrië af te slachten. Er zijn voorbeelden uit de geschiedenis van Mohammed die het geweld van IS zouden verantwoorden, maar er zijn tevens genoeg verzen uit de Koran die dicteren dat de strategie van de IS-strijders, dwars tegen de waarden van de islam ingaan.

Het aanvallen van een complete religie heeft ons tot dusver nog nergens gebracht. Wanneer je aan een moslim uit oprechte interesse vraagt wat hij of zij over IS denkt en het antwoord komt neer op een steunbetuiging, is een verbale aanval in een discussie wat mij betreft geheel terecht. Maar die aanval moet zich wel richten tot de persoon in kwestie en de terroristische organisatie die hij steunt, niet aan iedereen die gelooft in dezelfde god. Aangezien ook moslims – ja, echt – mensen zijn, hebben ze recht op een behandeling als individu.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.