de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Marcouch overtreft Bolkestein in opportunisme

De overheid moet zich niet inlaten met religieuze aangelegenheden en daarbij bepaalde theologische denkrichtingen prefereren boven andere (orthodoxe) signaturen.

Ahmed Marcouch -PvdA- laat geen gelegenheid onbenut om te pleiten voor religieuze inmenging van de Marokkaanse overheid in de Nederlandse moskeeën.

Recentelijk weer haalde Marcouch na de aanslagen in Sousse, Koeweit en Lyon zijn pleidooi: haal de harde hand van de Marokkaanse imam in huis. Voor Marcouch moeten fundamentele waarden als de scheiding van kerk en staat en de mensenrechten opzij voor terreurbestrijding.

Als daarmee de lange arm van Rabat ook wordt toegelaten is dat collateral damage. Oplossingen voor maatschappelijke problemen in Nederland worden door Marcouch uit Marokko geïmporteerd. Als er zich een probleem voordoet, zoals ongewenste burgers, dan worden die naar Marokko geëxporteerd.

Met de notie dat er alles aan moet worden gedaan om terreuraanslagen te voorkomen, kan niemand het mee oneens zijn. Maar met de import van Marokkaanse imams die de Marokkaanse staatsgodsdienst propageren om zo het salafisme in Nederland te counteren, begeeft Marcouch zich op glad ijs.

Niet alleen druist zijn idee in tegen de geest van scheiding van kerk en staat, hij legitimeert daarmee de groeiende invloed van een vreemde mogendheid op het lot van Marokkaanse Nederlandse burgers.

Minister Asscher zou er goed aan doen om Marcouch terug te fluiten. Als de Turkse overheid zich niet met de hier in Nederland wonende Turken mag bemoeien, dan moet dat ook gelden voor Marokko. De Marokkaanse politici binnen de PvdA hebben niet meer rechten dan hun Turkse collega’s of andere fractieleden.

Onzalig plan

In de preken van de imams ziet Marcouch het ultieme wapen dat Nederland nodig heeft tegen het groeiende salafisme. Kennelijk heeft de scheiding van kerk en staat voor de PvdA-politicus geen betekenis meer. Hiermee geeft hij niet alleen een verkeerd signaal af door een despotisch regime ruimte te bieden voor religieuze propaganda in Nederland, maar haalt hij via de voordeur de Marokkaanse overheid in het politiek spel waarvan hij de gevolgen niet kent.

Verder is het problematisch wanneer een land dat weinig op heeft met de mensenrechten en de scheiding van kerk en staat, zijn staatsgodsdienst hier komt promoten.

Weet Marcouch dat dezelfde Marokkaanse overheid waarmee hij wil samenwerken, jacht maakt op bepaalde religieuze minderheden zoals sjiieten en salafisten? Is Marcouch op de hoogte van het feit dat Marokko zelf faalt bij de bestrijding van radicalisering? Al meer dan 1300, met name hoogopgeleide, Marokkanen hebben Marokko verruild voor het kalifaat.

En wat te doen als Marokkaanse imams straks in Nederlandse moskeeën spanningen gaan veroorzaken tussen verschillende gezinnen? En wat als ze inlichtingen gaan verzamelen over bepaalde personen of organisaties? Terecht dat andere politici sceptisch zijn over deze koerswijziging van de PvdA, want het is vragen om politiek problemen.

Eeuwige onderdanen

Met zijn pleidooi bevestigt Marcouch dat Marokkaanse Nederlanders geen vrije en autonome Nederlandse burgers zijn. Zij blijven voor de eeuwigheid onderdanen van de heersers in Marokko.

Hier wordt gesuggereerd dat Nederland gedeeltelijk de verantwoordelijkheid legt voor bepaalde maatschappelijke problemen bij Marokkaanse Nederlanders die betrokken zijn bij hun land van herkomst. Marcouch overtreft Frits Bolkestein in opportunisme.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.