de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Minder criminaliteit en radicalisering Turkse Nederlanders

Turkse Nederlanders in de criminaliteit en radicalisering

Turkse Nederlanders vormen een sterk gedifferentieerde groep die zich langzaam maar zeker uit een achterstandspositie omhoog werkt. Binnen die groep lijkt extremistisch gedachtegoed nauwelijks weerklank te vinden. Dit blijkt uit het onderzoek ‘ Ontwikkelingen in de maatschappelijke positie van Turkse Nederlanders. Risico’s op criminaliteit en radicalisering?’ door criminologen prof. dr. Richard Staring (EUR) en dr. Fiore Geelhoed (VU) samen met een team onderzoekers van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Het rapport is geschreven in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het ministerie van Veiligheid en Justitie.

De afgelopen jaren is er, mede onder invloed van Turkse zelforganisaties en politici, een maatschappelijk debat ontstaan over verontrustende ontwikkelingen in de maatschappelijke positie van Turkse Nederlanders. In het rapport van Staring en Geelhoed staat de vraag centraal of het zorgelijke beeld over de maatschappelijke ontwikkelingen van Turkse Nederlanders in de Nederlandse samenleving in relatie tot risico’s op criminaliteit en radicalisering terecht is.

Onderzoek
Op basis van een systematische literatuuranalyse en uitgebreide interviews met 73 Turks-Nederlandse jongeren en 27 deskundigen verkregen de onderzoekers inzicht in de maatschappelijke ontwikkelingen van Turkse Nederlanders. Op uiteenlopende terreinen als onderwijs, arbeid, huisvesting, sociale contacten, identificatie, religie en politiek, criminaliteit en radicalisering zijn gegevens verzameld.

Criminaliteit en radicalisering
De literatuurstudie laat zien dat Turkse Nederlanders weliswaar oververtegenwoordigd zijn in de geregistreerde criminaliteitscijfers, maar dat er ook sprake is van een dalende trend. Ook raken Turks-Nederlandse jongeren minder vaak bij criminaliteit betrokken  dan andere traditionele migrantengroepen en radicaliseren ze zelden in sterke mate. De reden moet volgens Staring en Geelhoed gezocht worden in de ruimte die de Turkse (seculiere) islam biedt voor een pragmatische en individuele geloofsbeleving, de interne nadruk op opwaartse sociale mobiliteit en de relatief sterke participatie van Turkse Nederlanders in politieke zelforganisaties en de gemeentelijke politiek.

Daarnaast draagt de sterke interne gerichtheid en de hechtheid van Turks-Nederlandse gemeenschappen bij aan een positievere zelfidentiteit en een vermindering van gevoelens van uitsluiting en discriminatie.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.