de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Nederland: een klein land met een groot buitenland!

Meer dan 174 nationaliteiten maken Rotterdam wat het is: een wereldse havenstad.
Rotterdammers zijn trots op hun Erasmus Universiteit, de twee hogescholen en de twee ROC’s. Die maken deze stad tegelijkertijd een studentenstad. Tienduizenden studenten uit de hele wereld trekken er naar toe. Op straat, op school, op het plein en in de kroegen wordt naast Nederlands ook andere wereldtalen gesproken. Hoe kan het anders?

Het wil Rotterdam maar niet lukken deze studenten na het afronden van hun opleiding te behouden voor de stad. Rotterdammers zijn wereldburgers die zich niet begrenst en beperkt willen voelen door kortzichtige en politieke bemoeienis. Rotterdam is helaas niet aantrekkelijk, niet uitdagend genoeg en niet internationaal georiënteerd voor deze wereldburgers.

Deze nieuwe generatie Rotterdammers willen vooral hun idealen, dromen en creativiteit tentoonstellen. Daar is Rotterdam te behoudend en te lokaal georiënteerd voor. Dit komt uit allerlei onderzoeken naar voren in opdracht van de gemeente en de hogescholen zelf.

Belangrijke vragen blijven: hoe geef ik deze studenten het gevoel dat deze stad ook hun stad is, dat ook zij onderdeel uitmaken van het grote geheel en dat ze op basis van hun achtergrond, taal en religie niet worden uitgesloten?
Voeg de uitstroom van de zogenaamde babyboomers er ook nog bij. Door het vertrek van de mensen die binnenkort massaal met de vut gaan, moeten nieuwe plekken opgevuld worden.

Rotterdam, gedraag je als wereldstad! Accepteer en omarm elk individu als belangrijke schakel voor succes voor het algemeen belang. Accepteer de pluriformiteit en zie het als een verrijking. De jongeren van nu zijn de Rotterdammers van straks.

Nederland is een klein land, maar wel met een groot buitenland. Nederland, ook Rotterdam heeft haar welvaart en welzijn te danken aan haar ondernemersdrift. Koester deze ondernemende geesten en geef ze ook alle ruimte om dat te blijven doen.

Zijn onze beleidsmakers, politici, media en opiniemakers wel bewust van de kwetsbaarheid die wij hebben in deze moeilijke tijden? De concurrentie is moordend en wij horen dat te bestrijden. Maar wat doen wij?

De VVD-slogan ‘In Rotterdam spreken we Nederlands’ op recente verkiezingsaffiches spreekt boekdelen. Een ander voorbeeld: de discussie over wel of geen Turks op de flyers van de lokale kandidaten voor de gemeenteraden. Het zijn de in Nederland geboren en getogen volksvertegenwoordigers die hun achterban actief willen betrekken bij een democratisch proces. Het doel heiligt hier de middelen.

In een wereldstad als Rotterdam wordt naast Nederlands ook Turks gesproken. Een krampachtige houding ten opzichte van deze nieuwe Nederlanders is niet constructief, het vervreemdt mensen van elkaar en van onze stad. Dat is kwalijk.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.