de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Overal buitenlander

Na mijn midterm exams was het tijd voor vakantie. Ik verliet Yogyakarta zeventien dagen en bracht de eerste week door in Jakarta. Een wereldstad met enorm veel luxe winkelcentra, maar niet echt een geschikte vakantiebestemming, wist ik. Ik kwam er eigenlijk alleen voor een stagegesprek om vervolgens naar Maleisië te vliegen. Al snel vond ik die niet geschikte vakantiebestemming wel erg fijn en voor ik het wist had ik een zeer drukke agenda.

Het begon met een onverwachte attente uitnodiging van Dian Pelangi, één van de grootste moslima mode-ontwerpers. Mijn vriendin uit Yogyakarta en ik mochten bij haar verblijven. Door de verlate vlucht kwamen wij ’s avonds laat aan in Jakarta waar wij werden opgewacht door de assistent en de chauffeur van Dian. Wat een luxe. Niet bepaald luxe was dat wij de volgende ochtend al om 05:00 uur op moesten. Ik zou twee dagen samen met mijn vriendin hoofdrolspelers zijn in een project over de Betawi cultuur. Op de eerste dag was een videoshoot gepland op de locatie waar de Indonesische Robin Hood, Si Pitung, heeft gewoond. Terplekke bleek ik een script te hebben, in het Indonesisch waarna ik ineens werd geïnterviewd door een lokale nieuwszender.

Op dag 2 kwamen er nog twee fotoshoots bij, in typische Betawi kleding van de sponsors. Niet bepaald een vakantie-uitje, maar dat maakte het niet minder leuk. Het project was bedacht om mij welkom te heten in Indonesië en mij kennis te laten maken met de Betawi-cultuur en -geschiedenis. Waar ik ook kom – Nederland, Marokko of Indonesië – overal ben ik een buitenlander. Kan ik niet gewoon van alledrie zijn? De Betawi-mensen zijn dat toch ook? Ze mogen dan wel de oorspronkelijke Jakartaanse bevolking zijn, maar als je de geschiedenis induikt, ontdek je dat die Jakartaanse bevolking ook Nederlands en Arabisch bloed hebben. Zijn we dan toch één grote buitenlandse familie? De gedachte alleen al is prettig en geeft me enigszins zelfs wat lucht.

Hoe dan ook, het project, en het begin van mijn vakantie, was een groot succes en ik heb Alhamdollilah veel inspirerende en positieve mensen mogen ontmoeten. Alle kosten – van vervoer tot aan eten – werd vergoed, terwijl er veel mensen bij betrokken zijn. De deelnemende sponsors hadden geen commercieel doel. Ze hechten oprecht veel waarde aan zusterschap binnen de islam en willen dit graag aanmoedigen. Is het tijd voor salat ? Dan worden alle activiteiten direct gestopt. Prioriteit wordt aan het gebed gegeven, alles wordt daar omheen gepland. Een mooie ervaring.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.