de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Palestijnen de Sjaak tijdens de ramadan

Palestijnen zijn weer eens de Sjaak: wanneer één Israeli gedood wordt, moeten duizenden Palestijnen het ontgelden. Tientallen gaan de dood tegemoet. Met dank aan het door het Israëlische leger lukraak schieten en bombarderen van dichtbevolkte Palestijnse wijken in de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever. Vele honderdduizenden Palestijnen en met name de kinderen zullen de ramadanmaand bevend en rouwend doormaken.

Met een vette zwarte stift onderstreep ik: iedere onschuldige slachtoffer is er één te veel, van welke zijde dan ook. Het zou niet moeten dat mensen elkaar afslachten om een stuk grond, maar het gebeurt. Vrede in Palestina/Israël is het enige middel om ieder kind de rust te geven dat het verdient en de veiligheid om zich te kunnen ontwikkelen en te groeien.

Israël wil geen vrede
Dat Israël geen vrede wil, bewijst de Joodse staat keer op keer. Allereerst met de bezettingspolitiek en de daarbij behorende apartheidsmaatregelen: de vele checkpoints, de autonummerborden in een andere kleur voor Palestijnen, het invoeren van reisvergunningen voor volwassenen Palestijnen – nota bene binnen hun eigen land -, de bouw van de afscheidingsmuur en zo nog wat meer.

Vervolgens leert het moderne zionisme ons dat Israël een uitsluitend Joodse staat moet blijven. Samenleven met de Palestijnen hoort niet in dit plaatje thuis en wordt ook nooit als optie genoemd. Dat is opmerkelijk, want zelfs in het manifest van de radicale Hamas staat dat in ‘islamitische Palestina ruimte is voor christenen en joden en dat met respect met hen moet worden omgegaan’. Is Hamas democratischer dan de Likud en de Israëlische Arbeiderspartij? Een gemiddelde Nederlandse politicus zou deze uitspraak niet durven te doen.

Mensenrechten: ook voor de Palestijnen
Natuurlijk, de Palestijnen zijn niet goed georganiseerd. De Palestijnse leiders vertonen onbeheerst gedrag als het gaat om het invoeren van een democratie. De burgerbewegingen zijn nog te zwak. Maar laten we eerlijk zijn: het wordt hen verdomd moeilijk gemaakt als iedere twee tot vier maanden steden afgesloten worden, kinderen ontvoerd en gevangen genomen worden, burgers vermoord worden, mensenrechten niet voor hen gelden omdat Israël hen volledig de bewegingsvrijheid ontneemt.

Wat kunnen de Palestijnen wel doen? Telkens wanneer een kind vermoord wordt, steden en dorpen hermetisch worden afgesloten en een stad onder vuur wordt genomen, zouden ze verontwaardigd en keihard moeten roepen: “Westerse journalisten en mensenrechtenactivisten, waarom kijken jullie nu de andere kant op? Hoe staat het met onze mensenrechten en onze kinderen?” En dit blijven herhalen, totdat het kwartje valt. Dan kunnen met name Westerse politieke leiders inzien: het moet anders, daar in Palestina/Israël. Dan kunnen eindelijk echte en eerlijke vredesonderhandelingen plaatsvinden.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.