de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Renaissance van moslims

Ik heb een hartenwens die meer dan anderhalf miljard anderen ongetwijfeld met mij delen.

Mensen die zich erfgenaam voelen van een rijke en veelzijdige historie, cultuur en spirituele leer van de islam, binnen de eigen traditie, vanuit eigen intuïtie en toch zo verbonden in het ritme en de cadans van de koranrecitatie in een geordende dag en het troostende van de eenheid in verscheidenheid.

Al is het een eenvoudige wens, het lijkt op een onmogelijke. Ouderwets en achterhaald, zo ver van de toestand van vandaag die gevuld wordt door beeldtaal en sociale media. Terwijl wie harder roept, nog een tandje meer wrok, horror en oorlogszucht toont, meer in het oog springt als representatie van de islam, lijk ik gewoon naïef.

Mijn hartenwens is dat moslims hun rijke geschiedenis en een van edelste beschavingen herontdekken. Dat in het prachtige, doch gepijnigde Syrië, moslims ontwaken van de horror van de wrok en de wraak, terugkijken naar waar zij van afstammen en in de voetstappen treden van mannen als Salahuddin Ayubi wiens ridderlijkheid en tolerantie eeuwenlang nog grote indruk heeft achtergelaten op de kruisvaders en hun nazaten.

Ik wens dat in moslimlanden burgers de mensonwaardige tribale vormen van dictatuur -hetzij seculier of religieus- omverwerpen, geïnspireerd door hun profeet die zich bediende van het principe van overleg en akkoord bij het kiezen van leiders en opvolgers.

Ik wens dat de tweede en derde generatie moslims in het westen de islam niet meer hanteert als een zielloze checklist van do’s en dont’s om als een strakke kuisheidgordel de verleidingen van het westen te weerstaan. De islam is geen veilig vijvertje die moslims scheidt van de woeste dynamiek van de oceaan van het echte leven. Onze kinderen zouden zich moeten laten inspireren door durf, tolerantie en nieuwsgierigheid die de wetenschappers, de filosofen en de staatsmannen van de wereld van de islam toonden in de rijke jaren van deze beschaving.

Dat de komende generaties moslims hier in Europa, het continent waar we ons lot aan hebben verbonden, zich verdiepen in de Europese renaissance, het keerpunt van de donkere eeuwen naar de moderniteit. Het moment dat de gevoelige en scherpzinnige denkers in Europa erkenden dat hun beschaving op een dood spoor was beland en dat ze de nodige inspiratie moesten zoeken buiten de culturele kooi en religieuze kramp.

Ik hoop dat jonge Europese moslims gaan ontdekken dat de renaissance in Europa veel meer inhield dan teruggrijpen naar de leer van de oude Grieken. Dat was nooit mogelijk geweest als Europa zich niet had laten verleiden en inspireren door de souplesse, tolerantie en speelsheid in het denken en leven van de islamitische beschaving van toen. Het Europa van nu is schatplichtig aan de sterrenhemel van hun moslimburen van toen: de ontdekkingreizigers, denkers, wetenschappers en dichters zoals Ibn Battutu, Ibn Khaludun, Ibn Sina (Aveccina), Al Biruni (Alberonius), Rumi en Hafiz.

Mijn hartenwens is een renaissance onder de moslims van nu, waar in de wereld dan ook.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.