de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Tijd voor onderlinge solidariteit

De mens wil altijd ergens bij horen. Deze sense of belonging geeft een gevoel van geborgenheid. Wie bij een groep hoort staat niet alleen.

De mens heeft evenzeer de behoefte om zich van anderen te onderscheiden. De een heeft het sterker dan bij de ander. Feit blijft dat iedereen uniek is zodat de neiging om je van anderen te onderscheiden net zo natuurlijk is als de zwaartekracht. Maar wanneer horen mensen eigenlijk bij elkaar en wanneer niet?

Ik was laatst in Brussel waar ik een tv-programma maak over Soennieten die zich tot het Sji’isme bekeren. Dit fascineert mij als maatschappelijk fenomeen. Ik heb er geen opvatting over zolang het een eigen en bewuste keus is, maar zij vertellen daar openhartig over. Denkt u dat deze mensen op begrip van hun directe omgeving kunnen rekenen? Welnee! Dezelfde verhalen had ik al eerder opgetekend van Marokkanen die zich tot het christendom hadden bekeerd of van hen die, om wat voor reden ook, een stukje van hun geschiedenis bewust achter zich hebben gelaten.

Zo gaat dat gek genoeg altijd. Wie bij een groter geheel wil horen en daar ook geaccepteerd wil worden, moet zich conformeren aan het gemeenschappelijke waarden- en normenpatroon van die groep, maar kan zich niet tegelijkertijd van die groep willen onderscheiden. Wie dat toch doet en op de een of andere manier tegen de stroom in zwemt, riskeert een eenzaam bestaan.

Deze onderlinge solidariteit is ook broodnodig. Er zijn genoeg gevaren en obstakels om je druk over te maken. Zo las ik afgelopen weekend het laatste rapport van de Raad van Europa, onder andere over rechten van minderheden. En wat schrijft de secretaris-generaal van de Raad? Europa kent de grootste crisis op het vlak van democratie en mensenrechten sinds de Koude Oorlog. Hij maakt melding van discriminatie tegen etnische en nationale minderheden in 39 van de 47 lidstaten!

Waar blijft de tijd dat wij onze verontwaardiging toonden als er in Duitsland een racistische moord had plaatsgevonden, of extreemrechts de verkiezingen in Frankrijk, Oostenrijk of België had gewonnen? Dat heeft nu helemaal geen zin meer als 39 van de 47 lidstaten boter op hun hoofd hebben.

U mag raden welke etnische minderheden in Nederland het nakijken hebben. In hetzelfde rapport van de Raad van Europa wordt namelijk aandacht gevraagd voor vrouwen met een hoofddoek voor wie het volgens het rapport vaak onmogelijk is om werk, huisvesting of een school van hun keuze te vinden. Op bijval hoeven deze vrouwen niet te rekenen. En dat is zeer opvallend. Vrouwen die vochten voor het recht om geen hoofddoek te dragen, kregen die wel, uit heel Europa. Hele actiecomités zoals Ni putes ni soumises werden daartoe opgericht.

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.