de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Villaatje, palmpje, dienstmeisje

Het Midden Oosten verkoopt. Er is van alles aan de hand; een oorlog in Syrië, regeringsvorming in Egypte, een na-oorlogse bende in Lybië, een eindeloos conflict tussen de Palestijnen en de Israeliërs, bomaanslagen, zelfmoordaanslagen, chemische aanslagen en ga zo maar door.

Het Midden Oosten
Als er geen oorlog is, dan zijn er tal van andere onderwerpen waarover men graag leest. Een kijkje in de boekenkast van de gemiddelde Nederlander maakt dit al snel duidelijk: een boek over het Iraanse volk achter de deuren, een boek over de Afghaanse vrouw, of over de homofiele Arabische man. Ik kwam er snel achter dat het Midden Oosten verkoopt toen ik in het kader van mijn masteropleiding Midden Oosten Studies vertrok naar Beirut, waar ik onderzoek deed naar de steun voor Hezbollah onder de jeugd. Thuiskomen met verhalen zoals ‘toen ik op schoolreisje ging met de Hezbollah studentenvereniging’ wekte nogal de interesse. En het werd nog duidelijker toen ik, nietsvermoedend besloot een aantal jaren door te brengen in Syrië, waar al snel een verwoestende oorlog uitbrak. Hoewel ik er weinig van meekreeg, was mijn aanwezigheid in het land voldoende om interessant gevonden te worden.

Interessant is echter een relatief begrip. Ik werd laatst door een collega benoemd tot ‘an interesting journalist’, omdat ik vertelde dat ik ooit drie dagen in de gevangenis van Syrië heb doorgebracht. Dit was omdat ik aan het reizen was gegaan met een verlopen visum, ik vervolgens in het weekend was opgepakt en de rechter pas na het weekend terug op kantoor was. Het had weinig te maken met mijn journalist zijn, of met Syrië. Ik vermoed dat het de woorden ‘gevangenis’ en ‘Syrië’ waren die de doorslag gaven.

Pauw en Witteman
Het belang van dit soort sleutelwoorden viel ook mijn vader op, die onlangs een wereldreis maakte en hier wetenschappelijk verslag over doet in de vorm van een boek. Hij merkte op: ik denk dat er maar één manier is om op de boekenplank van de Nederlander terecht te komen: je gaat naar het Midden Oosten, je wordt verkracht, je schrijft een boek hierover en je doet huilie, huilie bij Pauw en Witteman. Het vader-tot-dochteradvies klonk dan ook dat ik maar snel verkracht moest worden.
Ik heb wat dat betreft niet erg hard aan de weg getimmerd. Sterker nog, ik ben een geweldige Syrische man tegengekomen, waarmee ik ben getrouwd. Vervolgens zijn we, voordat de problemen in Syrië de spuigaten uitliepen, naar Dubai verhuisd, waar we gesetteld zijn. Huisje-boompje-beestje; of zoals dat in Dubai zou heten: villaatje, palmpje, dienstmeisje.

Krantenkoppen
Dat wil niet zeggen dat ik niets te vertellen heb, of dat ik het niet eens ben met dat wat anderen te vertellen hebben. Ook ik vind het Midden Oosten ontzettend interessant, anders had ik er geen studie aan gewijd. Ik heb narigheid gezien, meegemaakt, en doorverteld, en dat moet. Op de redactie van onze lokale krant heb ik bovendien geleerd dat je een verhaal wel moet verkopen. Krantenkoppen, daar draait het om. De kop hoeft niet eens overeen te komen met je verhaal, als het maar aanzet tot verder lezen. Wat dat betreft passen verkrachting, Hezbollah, en gevangenis keurig samen in een kop. Het Midden Oosten is voor mij meer dan een verkoopproduct geworden. Op het moment noem ik het thuis, en ik vind het er fijn. Ik heb gekozen om hierheen te gaan, en gekozen om er te blijven, niet alleen omdat het er interessant is, maar ook omdat het mij bijvalt.

Vuurwerk
Dubai is een stabiele plaats om te wonen. Er is geen oorlog, er heerst geen politieke onrust, en het meest indrukwekkende explosief is het vuurwerk dat wordt afgestoken met oud en nieuw. Het is relatief veilig om hier te wonen, en de economische crisis is ten einde verklaard.
Toch, valt er heel wat te vertellen. En ik verkoop het graag en halal ook!

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.