de Moslimkrant
windt er geen hoofddoekjes om

Voor de duivel niet bang

Ik was afgelopen zondag samen met ruim tienduizend andere demonstranten getuige van de pro-Gaza demonstratie in Rotterdam en zag hoe een nieuwe generatie opstond. Een generatie die het glashelder ziet. Een generatie die doet denken aan de hoogtijdagen van Martin Luther King en Malcolm X. Zonder anderen te kort te doen, ben ik het meest onder de indruk van jongens als Ché Brandes-Tuka en Nourdin El Ouali. Wat een moed en wat een wijsheid. Daar zag ik de toekomst van activisme en leiderschap. Die toekomst ziet er jong en gezond uit. Ze zullen nog vaak van zich doen spreken. Zoveel is wel duidelijk.

Er waren veel redenen om de demonstratie niet door te laten gaan. Het valt niet mee om iedereen op een lijn te krijgen als je bruggen wil slaan en daarbij naar een zo breed mogelijke coalitie streeft. Het was bovendien kort dag en veel mensen zijn al met vakantie, om maar te zwijgen over het aantal mensen dat te veel beren op de weg ziet of zelfs op elke slak zout legt en ga zo door. De strijd van de Gazanen is in de kern nog steeds een strijd om vrijheid en een strijd voor een einde aan de bezetting, maar in Nederland is het daarnaast ook een mediastrijd.

Je bent een leider of je bent het niet en je bent voor de duivel niet bang, dus sta je op als het moet. Maar als Ché en Nourdin de microfoon grepen, dan zweeg het Schouwburgplein zonder dat erom gevraagd werd. Dat deden ze met ogenschijnlijk gemak alsof ze aan een eettafel zaten. Als Ché en Nourdin de microfoon grepen, dan had de rest het nakijken. Passie, wijsheid maar ook regie over de organisatie. Ze beheersen zowel de hoofdlijnen als de details. Ze spreken de jongeren aan, want er waren meer jongeren dan ouderen op de been en hoe vaak maken we dat mee?

En anderen? Anderen hadden iets te weinig lef om zich uit te spreken tegen geweld, onrecht en bezetting, of waren te laf omdat er tussen die tienduizend demonstranten weleens een onwelgevallige leus gescandeerd zou kunnen worden. En zo kropen veel zelfbenoemde commentatoren achter hun I-pad of smartphone om alle geruchten achteloos te verspreiden. We kunnen niet allemaal helden zijn. Held word je altijd tegen wil en dank.

Daarom, voor onze jongen helden: een diepe buiging!

© de Moslimkrant.nl, alle rechten voorbehouden.